تجربه هاي شخصي من

گوانتانامو

اوباما گفته است که در هفته اول ریاست جمهوریش که می‌شود ۳ روز دیگر، زندان گوانتانامو را تعطیل خواهد کرد. این زندان که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت بوش ساخته شد، در منطقه‌ای در جنوب شرقی کوبا که تحت کنترل آمریکا می‌باشد قرار دارد و برای زندانیان جنگ بر علیه طالبان و نگهداری مسلمانان خطرناک ساخته شد. تعداد زندانیانی که تا به حال در آن بوده‌اند، زمانی به ۷۵۰ نفر هم رسیده بود، اما هم اکنون ۲۵۰ زندانی در آن قرار دارند که البته برخی از آنها نه افغانی که اروپائیانی هستند که برای کمک به طالبان به افغانستان رفته بودند. هنوز اوباما اعلام نکرده است که پس از بستن گوانتانامو، زندانیان فعلی را به کجا خواهد فرستاد، چرا که هنوز هم احتمال می‌رود برخی از آنها به محض آزادی، به گروههای تروریستی بپیوندند.

منبع: BBC

یک سلول در کمپ Beta

یکی از زندانیان در کمپ Beta

سکوت در وقت نماز

جهت قبله و فاصله تا مکه

چهل سال از عمر ماوس گذشت

در حدود یک ماه پیش، چهلمین سال از اختراع ماوس توسط Douglas Engelbart در سال ۱۹۶۸ و در موسسه تحقیقاتی Stanford گذشت. وی که مخترعی آمریکایی و دارای اصلیتی سوئدی است دکترای خود را از دانشگاه UC Berkeley در سال ۱۹۵۵ و در رشته مهندسی برق و علوم کامپیوتر دریافت کرده است. اولین ماوسی که وی در یک سمینار به حضار نشان داد، نسبت به ماوسهای امروزی، ظاهری متفاوت داشت.

منبع عکسها: PCWorld

ادامه تحصیل در خارج-تسویه حساب با دانشگاه و سربازی

یکی از اولین کارهایی که برای اقدام به تحصیل باید انجام گیرد، تسویه حساب با دانشگاه است. این کار، از آنجایی که امکان دارد بسیار آرام انجام گیرد، به خصوص برای مشمولان سربازی، بسیار مهم است. دانشجویان فوق لیسانس، معمولا، بعد از دفاع از پایان‌نامه خود، باید تمام اشکالاتی را که هیأت داوران از پایان‌نامه گرفته است، برطرف کنند و اطلاعات دقیق را در مورد چگونگی فرمت پایان‌نامه از مسئولین اداره آموزش بپرسند و اقدام به تکثیر و صحافی پایان‌نامه کنند. بعد از آنکه نسخه‌هایی از پایان‌نامه به دانشگاه، اساتید و پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران داده شد و پس از آنکه نامه‌های تسویه حساب از تمام بخشهای مختلف دانشگاه مانند کتابخانه‌ها، خوابگاه، غذاخوری گرفته شد، دانشجو باید منتظر بماند تا مسئولین آموزش، مدارک او را بررسی کنند و بعد از تائید مدارک، نامه فارغ‌التحصیلی دانشجو را به امضای مدیریت دانشگاه برسانند. مدت زمانی که طول کشید تا من تمام مدارک و نامه‌های فارغ‌التحصیلی‌ام را آماده کنم و تحویل اداره آموزش پردیس علوم دانشگاه تهران بدهم، در حدود ۱۰ روز بود و تهیه نامه فارغ‌التحصیلی توسط مسئولین اداره آموزش و امضاء کردن آن توسط مدیریت دانشگاه، دو ماه به درازا کشید. بنابراین بهتر است، هر چه زودتر این کار انجام گیرد تا در صورت گرفتن پذیرش از یک دانشگاه خارجی، وقتی تلف نشود.

در این هنگام و بعد از آماده شدن نامه فارغ‌التحصیلی، اگر از طرف دانشگاه خارجی، نامه‌ای مبنی بر پذیرش دانشجو ارسال شده باشد، دیگر لازم به تهیه دفترچه نظام‌وظیفه و ارسال مدارک نیست. بلکه باید مستقیماً به وزارت علوم رفت. اما اگر هنوز، نامه‌‌ای ارسال نشده باشد، هنوز چند ماهی فرصت برای گرفتن پذیرش هست. در این صورت باید، دفترچه راهنمای خدمت وظیفه عمومی را تهیه کرد و برای معاینه به یک پزشک عمومی مراجعه کرد و برای واکسیناسیون به یکی از درمانگاههای مخصوص این کار رفت که البته یکی-دو ساعت هم بیشتر طول نمی‌کشد و سپس تمام مدارک را به همراه نامه فارغ‌التحصیلی به اداره نظام‌وظیفه فرستاد. معمولا یکی-دو هفته بعد از ارسال مدارک، برگه‌ای معروف به برگ سبز برای مشمول پست می‌شود که حاوی اطلاعاتی در مورد روز و محل پادگانی است که مشمول باید خود را به آنجا معرفی کند. خوشبختانه، این تاریخ معمولاً پنج-شش ماه پس از تاریخ ارسال برگ سبز است و تا روز قبل از معرفی، همچنان امکان گرفتن پذیرش باقی است. بنابراین تا قبل از روزی که مشمول باید برای خدمت اعزام شود، باید پذیرش گرفته باشد و معرفی‌نامه خود را از وزارت علوم به نظام‌وظیفه ببرد. البته آن روزهایی که من در نظام‌وظیفه درگیر حل مسئله غیبتم بودم، می‌دیدم سربازانی را که بعد از گذشت ماهها از خدمتشان، با همان لباس سربازی به نظام‌وظیفه می‌آمدند و با نشان دادن نامه پذیرششان، تقاضای معافیت تحصیلی می‌کردند، اما نمی‌دانم با تقاضاهایشان موافقت می‌شد یا نه. کافی است در چندین روز مختلف به نظام‌وظیفه بروید و در صفهایی که در جلوی درب اتاقها تشکیل می‌شوند، سر صحبت را با افراد مختلف باز کنید. سوژه‌هایی در آنجا می‌بینید که به عقل جن هم نمی‌رسند. آنوقت تازه به خود می‌گویید که خدا را شکر، وضعتان از این بدتر نیست. در این زمینه، خاطرات اول، دوم، سوم و چهارم بهرنگ درباره گرفتن معافیت پزشکی، خواندنی هستند.

بلندترین شب سال

بلندترین شب سال هم گذشت. این روزها در دانمارک، طول روز بسیار کم شده است و هوا بسیار تاریک است. البته هوای دانمارک آفتابی است و نسبت به کشورهایی مانند انگلیس، کمتر ابری می‌شود و باران می‌آید. در شب یلدا که بلندترین شب سال بود، تاریکی هوا از ساعت ۱۵٫۴۵ آغاز شد و تا ۸٫۵۰ فردایش ادامه پیدا کرد. چیزی در حدود ۱۷ ساعت. صبحها، بیدار شدن از خواب، در شرایطی که هوا همچنان تاریک است، مشکل است و عصرها هم، تاریکی هوا، حس کار کردن را از آدم می‌گیرد.

انگلیس، خانه دایی.

منبع عکس: PhotoBucket

حج

هرچند که اعتقاد چندانی به آداب و رسوم حج تمتع ندارم اما خیلی علاقه دارم، یکبار در همین روزهایی که مکه پذیرای دو میلیون آدم می‌شود و هر کس با هر نوع تعبیر و تفسیری که از اسلام دارد در کنار دیگر مسلمانان حاضر می‌شود و به شیوه خودش با خدای خود راز و نیاز می‌کند. دیدن جمعیت حول کعبه و هماهنگی نماز‌گزاران، دیدن صحرای عرفات و رمی جمرات، دیدن سرهای تراشیده شده و دستهای رو به آسمان کشیده شده و از همه مهمتر هزاران هزار چادری که در منا برپا می‌شوند، نه تنها من را که دوستان اروپائیم را به فکر فرو می‌برد که این دنیای ما، چه قدر بزرگ است و تا چه اندازه آدمهای مختلفی در آن زندگی می‌کنند که دارای ذهنیتها، فرهنگها و آداب و رسوم گوناگونی هستند و هریک اشتراکاتی نیز با هم دارند.

این روزها، ارتباطات جامعه اروپایی با جوامع اسلامی و به خصوص با کشورهای عربی و نه ایران، بسیار بیشتر از گذشته‌ها است و همین ارتباطات، موجب آشنایی بیشتر آنان با آئینهای مسلمانان می‌شود و بر شیوه زندگیشان و شناختشان از دنیای انسانها، تاثیر می‌گذارد. آنها چیزهایی را از جوامع ما و از آنچه که در فرهنگ ما نهفته شده است، می‌بینند که ما خود نمی‌بینیم. دنیای اینترنت، مسافرتهای آسانتر و مهاجرتهای گوناگون، فضایی را بوجود آورده‌اند که مدیر دانشجویان دکترای دپارتمان علوم کامپیوتر که یکی از دوستانش در دوبی زندگی می‌کند، به من خبر می‌دهد که دیروز عید قربان بود و از من می‌خواهد که برایش در این‌باره توضیح دهم و بگویم که بله، درست است که مسلمانان و به درجه اولی، شیعیان بر خلاف دانمارکیها، تعطیلاتی اندوهگین دارند، اما چند تعطیلی شاد و خوشحال‌کننده هم دارند.

منبع عکسها: The Boston Globe

اقدام برای ادامه تحصیل در خارج-تحقیقات اولیه

اولین کاری که برای درخواست کردن از یک دانشگاه برای ادامه تحصیل (Apply) باید انجام شود این است که آدم با روند کار، با روشها و تکنیکها و حتی کَلکها و از همه مهمتر با مشکلات و اشتباهاتی که ممکن است مرتکب شود، آشنا گردد. برای بدست آوردن این آشنایی، بهتر است از تمام امکانات تحقیقاتی که در اختیار داریم، استفاده کنیم مانند:
۱- دوستانی که قبلاً این کار را کرده‌اند و یا با این کار آشنایی دارند.
۲- مقالات و کتابهایی که در این زمینه نوشته شده‌اند.
۳- وبسایتهای مختلفی که اطلاعاتی در این زمینه دارند.

هر یک از سه منبع بالا اهمیت خاص خودشان را دارند. تا وقتی رزومه (CV) کسی را که قبلاً این کار را انجام داده ندیده‌ایم به خوبی متوجه نمی‌شویم که باید در رزومه چه اطلاعاتی را گنجاند. تعدادی از دانشجویانی که در چندین سال گذشته به کشورهای دیگر و عمدتاً هم به آمریکا و کانادا رفته‌اند، مطالب آموزشی را در زمینه ادامه تحصیل نوشته‌اند که بسیار قابل استفاده هستند. همچنین برخی از اساتید خارجی و حتی برخی دانشجویان، در وبسایتها و یا وبلاگهاشان، نکاتی را می‌گویند که در بعضی مواقع بسیار مفید هستند. در چند سال اخیر، وزارت علوم برخی از کشورها مانند سوئد و دانمارک، وبسایتهایی را راه‌اندازی کرده‌اند که تمام اطلاعات لازم را در زمینه چگونگی ادامه تحصیل در آن کشور، مدارک لازم، طول دوره‌های تحصیلی، مخارج زندگی و خیلی چیزهای دیگر را ذکر می‌کنند.

در این مرحله، باید آشنایی نسبتاً خوبی با تمام مراحل بعدی کار بدست آورد. از این قبیل که رزومه و SOP باید حاوی چه اطلاعاتی باشند، در کدام آزمونهای زبان می‌توان شرکت کرد و ثبت‌نامشان به چه شکلی است، نظام‌وظیفه و آموزش عالی چه محدودیتهایی را وضع کرده‌اند، توصیه‌نامه‌هایی که از اساتید باید بگیریم، بهتر است حاوی چه اطلاعاتی باشند و کدامیک از اساتیدمان را برای این کار انتخاب کنیم. یکی از مهمترین کارهایی که باید در این مرحله انجام داد، نگهداری آدرس وبسایتهایی است که در طول تحقیقاتمان، آنها را پیدا می‌کنیم. چه وبسایتهایی که جایگاههای خالی* دانشگاهها را اعلام می‌کنند و چه آنهایی که شامل مطالبی درباره ادامه تحصیل هستند. خیلی مهم است که در این مرحله، وبسایت چند دانشگاه را ببینیم تا متوجه بشویم که فرمهایشان به چه شکلی است و چه مدارکی می‌خواهند (البته دانشگاههای مختلف فرقهایی در این زمینه با هم دارند).

به غیر از مطالبی که من در این وبلاگ می‌نویسم، صدها برابر این اطلاعات، در منابع بسیار دیگری هستند که باید از آنها استفاده کرد. در زیر، برخی از این منابع را معرفی می‌کنم:

- مطالب بسیار مفید در وبسایت انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه MIT
- ادامه تحصیل در سوئد
- ادامه تحصیل در دانمارک
- Apply Abroad: وبسایتی به زبان فارسی که هم حاوی اطلاعات مفیدی است و هم یک فروم برای پرسش و پاسخ دارد (البته من دروغها و مطالب اشتباه زیادی را در فروم این وبسایت دیده‌ام، نباید به حرف هر کسی اطمینان کرد).
- اداره کل بورس و امور دانشجویان خارج (وزارت علوم)
- ارزشیابی مدارک تحصیلی کشورهای مختلف (وزارت علوم)
- درباره ادامه تحصیل در دانشگاه اورهوس
- درباره ادامه تحصیل در آمریکا (وبسایت شخصی Natalia Lukina)
- گروهی در Yahoo برای ادامه تحصیل در کانادا
- مطالبی کوتاه و جالب از Sam Roweis استاد دانشگاه تورونتو

لیست جایگاهای خالی:
- International Scholarship Resources: تمام دوره‌ها در تمام دنیا (فوق لیسانس، دکترا، فوق دکترا و کمک هزینه‌های تحصیلی برای دوره لیسانس)
- Find A Masters: دوره فوق لیسانس در اروپا
- Find A PhD: دوره دکترا در اروپا
- Find A Postdoc: دوره فوق دکترا در اروپا
- Academic Jobs EU: تمام دوره‌ها در اروپا

رتبه‌بندی دانشگاهها:
- Top Universities: یکی از معتبرترین رتبه‌بندیها برای تمام دانشگاههای دنیا (به علاوه اطلاعات مفید دیگر)
- ARWU: یکی از دیگر از معتبرترین رتبه‌بندیها برای تمام دانشگاههای دنیا (دانشگاه Shanghai Jiao Tong)ا
- Webometrics: یک رتبه‌بندی دیگر (که البته گمان می‌کنم خیلی قابل اعتماد نباشد)

——————————

* وقتی در یک دانشگاه و یا یک دانشکده، تصمیم می‌گیرند یک دانشجوی فوق لیسانس، دکترا و یا فوق دکترا را استخدام کنند، اعلام می‌کنند که در این دانشگاه، یک جایگاه خالی (Open Position) با شرایط گفته شده وجود دارد.

چگونگی درخواست پذیرش از دانشگاههای خارج

بزرگترین مشکل برای ادامه تحصیل در خارج، این است که چگونه باید پذیرش گرفت و برای ارسال درخواست به دانشگاهها باید از کجا شروع کرد. من وقتی هنوز در دوره فوق‌لیسانس بودم، می‌توانستم برای این کار اقدام کنم، اما به دلیل اینکه چیزی در این باره نمی‌دانستم و هیچیک از آشنایان و دوستان نزدیکم، این کار را نکرده بودند، کاملاً مسئله برایم گنگ بود. در نهایت چندین ماه بعد از پایان فوق لیسانس و در شرایطی که دیگر تنها گزینه سربازی رفتن برایم باقی‌مانده بود، بالاخره دست به کار شدم. در ابتدا از چند تن از دوستان، سوال کردم. رزومه‌هایی را که برای خودشان نوشته بودند، نشانم دادند و منابعی را که می‌توانستم از آن طرق، کسب اطلاعات کنم، معرفی کردند. از روزی که تصمیم جدی را گرفتم و شروع کردم به جستجو و نوشتن رزومه تا روزی که کاملاً به این کار آشنا شده بودم، چهار ماه طول کشید و بعد از آن دو ماه زمان برد تا موافقت دانشگاه اورهوس را گرفتم، و در طول این مدت، علاوه بر جستجوی در اینترنت و تکمیل مدارک، به دنبال حل مشکل سربازی هم بودم و در نهایت سه ماه و نیم پس از دریافت پذیرش از دانشگاه اورهوس، هم مشکل سربازی حل شد و هم موفق به گرفتن ویزا شدم. بنابراین کل این دوره برای منی که در ابتدا کاملاً در این زمینه گیج بودم و مشکل غیبت سربازی هم داشتم و بخاطرش سه ماه معطل شدم، نزدیک به ده ماه طول کشید. البته مطمئناً، اقدام کردن برای کشورهای غیر اروپایی و به خصوص آمریکا و کانادا، قدری با روندی که من طی کردم متفاوت است و زمان بیشتری را می‌طلبد (به خصوص برای گرفتن ویزا).

در زیر، کارهایی که برای ارسال درخواست به یک دانشگاه، دریافت ویزا و اجازه خروج از کشور و حتی چگونگی خروج از کشور لازم است انجام شوند را می‌نویسم و پس از آن به توضیح درباره هریک می‌پردازم. البته من برای دوره دکترا اقدام کردم و شاید برخی از این امور برای دوره‌های فوق‌لیسانس و  لیسانس، طور دیگری باشند که البته تا آنجا که این تفاوتها را می‌دانم خواهم نوشت. ترتیب این امور بر اساس همان ترتیبی است که من آنها را انجام دادم. مسلماً می‌توان برخی از آنها را همزمان انجام داد. زمانی که در جلوی هریک از آنها نوشته‌ام، مدتی است که برای آن وقت صرف کردم، اما هم من آدم وسواسی و کندی هستم و هم شرایطی که در طول انجام کار پیش می‌آیند برای آدمها متفاوت هستند (به خصوص در ایران).

۱- تحقیق درباره چگونگی کار (یک ماه)
۲- تسویه حساب با دانشگاه (دو ماه)
۳- حل مسئله سربازی (چهار ماه)
۴- جستجوی در اینترنت و در سایت دانشگاههای مختلف (چهار ماه)
۵- نوشتن رزومه (CV) و شرح هدف از ادامه تحصیل (SOP) (یک ماه)
۶- مدرک زبان (دو ماه)
۷- تهیه مدارک تحصیلی و ریز نمرات (یک ماه)
۸- تهیه توصیه‌نامه اساتید (دو روز)
۹- نوشتن ایمیل و ارسال مدارک به همراه آن (و یا پر کردن فرمهای آنلاین در وبسایت دانشگاه) (یک روز)
۱۰- تشکیل پرونده در وزارت علوم (دو هفته)
۱۱- دریافت گذرنامه (یک ماه)
۱۲- دریافت ویزا (یک ماه و نیم)
۱۳- خرید بلیط هواپیما (دو روز)
۱۴- خرید وسایل لازم برای زندگی در یک کشور جدید (یک هفته)

۱۵- از فرودگاه امام‌خمینی تا شهر مقصد (یک روز)

و در آخر، چند نکته درباره ادامه تحصیل.

منبع عکس: دانشگاه Nebraska-Lincoln

ادامه دارد…

نهار کریسمس

هفته گذشته، برای نهار کریسمس که گویا یکی از سنتهای بعضی از کشورهای اروپایی می‌باشد، به خانه یکی از اساتید دعوت شدیم و در آنجا علاوه بر خوردن بسیاری تنقلات و البته بر خلاف نام این مراسم،‌ یک شام مفصل هم خوردیم. وقتی از دانمارکیها می‌پرسیدم، در طول این مراسم چه می‌کنید، آنها می‌گفتند تا می‌توانیم می‌خوریم. بیست نفری به دور سه میز بزرگ که به هم متصل شده بودند، نشستیم و از ساعت شش عصر با معرفی دوازده مدل غذایی که قرار بود سِرو شوند، مراسم را شروع کردیم و تا ساعت ده شب، خوردیم و نوشیدند و قه قهه زدند و برخی هم از خوش روزگار هوار هم کشیدند. برخی غذاها مانند نوعی ماهی تکه تکه شده که با شکر و سرکه پخته می شود و به آن Marinerede Sild گفته می شود، آنچنان سنتی بودند که من جرأت نزدیک شدن به آنها را هم نداشتم؛ هرچند که خودشان هم تمایل زیادی به خوردنش نداشتند. بعد از اینکه غذاها را تا ته خوردند، آرام آرام از دور میزها متفرق شدند و هرکسی به فراخور حالش، با بطری آب جویی که در دست داشت، چیزکی می گفت و بقیه هم ریسه می رفتند. آن شب، نسخه آخر از بازی SingStar برای PlayStation 3 که دو هفته پیش، روانه بازارهای اروپا شد، سر همه را گرم کرده بود. آنهایی که متن ترانه ها را بلد بودند و قبلاً شنیده بودند، به صورت یک بازی دو نفره، درجلوی تلوزیون می ایستادند و همراه با خواننده می خواندند و در آخر به کسی که امتیاز کمتری می گرفت می خندیدند. خلاصه، آن شب ما داستانی داشتیم. تمام این مراسمها، به عنوان حفظ سنت مذهبی کریسمس برگزار می شوند و حتی برخی از این آدمها، برای حفظ حرمت حضرت مسیح، به جای نام وی حرف x می گذارند. اما بعید می دانم آن شب کسی حتی لحظه ای در این افکار بوده باشد. البته خودشان هم می گویند که اعتقادی به این مراسمها ندارند و فقط دوست دارند خوش باشند.

انیمیشنی درباره x-mas
منبع: GPS Information.Net