تجربه هاي شخصي من

سوالاتی مهم

قصد دارم در صفحه سوالاتی مهم، سوالات مهمی را که در زندگی‌ام به آنها برخورد کرده‌ام و همیشه ذهنم را مشغول کرده‌اند بنویسم تا شاید نظرات خوانندگان بلاگ بتوانند در یافتن پاسخی برای آنها یاری‌ام کنند. همچنین خوانندگان می‌توانند سوالات جدیدی را برای اضافه شدن به این لیست مطرح نمایند. تلاش می‌کنم برای هر سوال، پاسخی که تا به حال ذهنم به آن راه یافته است را بنویسم.

منبع عکس: Examiner.com

پذیرفته نشدن مقاله

پذیرفته نشدن مقاله‌ات در یک کنفرانس اصلاً حس خوبی نیست. به خصوص اگر در سال آخر دکترا باشی و دربه‌در به دنبال publication. وقتی در ماه فوریه برای فرصت مطالعاتی به انگلیس رفته بودم، با Gerth تصمیم گرفتیم نتایجی را که برای مسئله RMQ بدست آورده بودیم، در یک مقاله بنویسیم و به کنفرانس ICALP10 بفرستیم. از آنجا که اغلب این نتایج را قبلا در یک progress report سی صفحه‌ای نوشته بودم، تبدیل کردن آنها به یک مقاله دوازده صفحه‌ای وقت زیادی از من نگرفت. اما با وجود آنکه با Gerth از طریق skype در تماس بودم و آخرین نسخه‌های ویرایش شده را برایش می‌فرستادم، مقاله در کنفرانس پذیرفته نشد. پاسخ reviewer-ها که از طریق سیستم EasyChair به دست رئیس کنفرانس رسیده بود برای ما ارسال شد و حاوی توضیحاتی در مورد تعداد زیاد اشتباهات نوشتاری و نامفهوم بودن متن بود. دو روز بعد از آن تصمیم گرفتیم که مقاله را دوباره ویرایش کنیم و در چهار روز وقت باقی‌مانده برای کنفرانس ESA10 ارسال کنیم. این بار که در اورهوس بودم و بهتر می‌توانستم سوالاتم را از Gerth بپرسم، مقاله بهتری نوشتم. در حدود نیمی از مقاله را بازنویسی کردم. اما باز هم Gerth وقت کمی اختصاص داد و یک بخش از مقاله را اصلا نخواند و گمان می‌کنم همان بخش بدترین بخش مقاله از نظر نوشتاری باشد. به هر حال مقاله ارسال شد و ما هم باید دو ماهی را در انتظار پذیرشش باشیم. برخی نکاتی که در نوشتن این مقاله به طور مکرر با آنها برخورد کردم را در زیر می‌نویسم:

- مقاله را باید استاد راهنما بخواند و باید از او خواست تا نظراتش را یادداشت کند تا نه تنها بتوانیم اشتباهات خود را اصلاح کنیم بلکه اصول مقاله نوشتن را نیز بیاموزیم. وقتی مقاله را بازنویسی کردم، با لذتی تمام گمان می‌کردم  که دیگر این مقاله را بهتر از این نمی‌شود نوشت. اما پس از آنکه Gerth اشتباهاتم را متذکر شد، متوجه شدم که مقاله نوشتن کار آسانی نیست.

- در بخشی که مربوط به معرفی یک ساختمان داده‌ها می‌شود، ابتدا باید توضیح داد که ساختمان داده‌ها حاوی چه چیزهایی است وچگونه به حل مسئله کمک می‌کند و در انتها چگونگی ساختن این ساختمان داده‌ها توضیح داده شود.

- اغلب خوانندگان مقاله‌ها به دنبال Intuition (شهود) می‌گردند. بنابراین باید هر بخش را با توضیحاتی غیر فنی که ایده اصلی آن بخش را بیان می‌کنند آغاز کرد. تعاریف باید به صورت دقیق و غیر مبهم بیان شوند چرا که بقیه بخشهای مقاله همگی بر اساس این تعاریف بیان می‌شوند.

- مهمترین بخش مقاله Introduction می‌باشد و باید در خوب نوشتن آن بسیار تلاش کرد. به این علت که ۱) این بخش پیش و بیش از بقیه بخشها مطالعه می‌شود. ۲) ایده اصلی مقاله را به طور مختصر و مفید بیان می‌کند. ۳) پیشرفتی را که در مسئله مورد بررسی صورت گرفته است نشان می‌دهد (مقایسه با مقاله‌های قبلی). ۴) کاربردها و فواید مسئله مورد بررسی را بیان می‌کند.

- تا جای ممکن باید از اختراع اصطلاحات جدید پرهیز کرد. زیرا خواندن مقاله را مشکل می‌کنند.

- قرار دادن comma (,) و semicolon (;) در جاهای مناسبی از متن بسیار اهمیت دارد (توضیحات بیشتر).

- اگر فاعل یک جمله، نویسنده یکی از مقاله‌های قبلی باشد، زمان فعل گذشته می‌شود و اگر فاعل، خود آن مقاله و یا نتیجه آن مقاله باشد، زمان فعل حال می‌شود.

- محقق با نوشتن مقاله، نتایج تحقیقات خود را به دیگران (محققین دیگر) می‌فروشد. بنابراین برای اینکه این کالا به خوبی به فروش برسد، نه تنها باید خودش دارای ارزش بالایی باشد بلکه باید در مقاله نیز آن را به خوبی تبلیغ کرد. برای این کار باید دانست که ۱) در حال حاضر چه تحقیقاتی دارای خریدار بیشتری هستند و ۲) چگونه می‌توان بدون دروغگویی و اغراق یک تبلیغ خوبی از کار ارائه کرد.

- باید در تحسین خود بسیار محتاط بود. به عنوان مثال اگر گوشه‌ای از نتایج، برگرفته از کارهای دیگران است، نباید کل نتایج را کار خودمان معرفی کنیم.

فرستاده شده در ادامه تحصيل در خارج، درس خواندن، علوم کامپیوتر | یک نظر

نکاتی درباره ادامه تحصیل

۱- برای اینکه متوجه بشوید که یک دانشگاه، رشته ای خاص مانند مهندسی صنایع را در میان رشته های تحصیلی اش دارد یا خیر، به وبسایت آن دانشگاه رجوع کنید و در قسمت Study و در لیست دانشکده ها و رشته ها به دنبال رشته مورد نظرتان بگردید.

۲- برای اینکه متوجه بشوید که یک دانشگاه برای رشته ای خاص، هم اکنون دانشجو می پذیرد یا خیر، در قسمت اخبار (News) یا مشاغل (Jobs یا Vacancies)  وبسایت دانشگاه و یا در وبسایت دانشکده مربوط به آن رشته به دنبال اطلاعات لازم بگردید.

۳- برای اینکه متوجه بشوید که آیا یک دانشگاه خاص، دانشگاه خوبی است یا خیر، یک راه ساده، چک کردن چند لیست رتبه بندی دانشگاهها است. اگر یک دانشگاه  به طور کل در این لیستها نباشد، به احتمال زیاد دانشگاه خوبی نیست.

۴- برای اینکه متوجه بشوید که هزینه تحصیل در یک دانشگاه چه قدر است، به دنبال صفحه ای که شامل اطلاعات Tuition Fees می شود بگردید (به عنوان مثال به صفحه دانشگاه اورهوس نگاه کنید).

۵- برای اینکه متوجه بشوید که برای ادامه تحصیل در یک رشته خاص در یک دانشگاه خاص به مدرک زبان نیازی هست یا نه، به لیست مدارکی رجوع کنید که در صفحه اعلام پذیرش همان رشته در وبسایت دانشگاه آمده اند (مانند JAIST و DIKU).

6- هزینه زندگی در کشور گرانی مثل دانمارک حداقل ماهی هشتصد هزار تومان در ماه است (هزینه خوراک، پوشاک و مسکن).

۷- به هیچ وجه نمی توان متوجه شد که فردی، صد در صد می تواند از یک دانشگاه، پذیرش به همراه کمک هزینه تحصیلی بگیرد یا خیر. زیرا عوامل متعدد و غیر قابل پیش بینی در این امر دخیل هستند. به عنوان مثال من تا به حال ندیده ام که دانشگاهی اعلام کند که معدل متقاضیان باید بالاتر از معدلی خاص باشد. تنها چیزی که می توان گفت این است که چه عواملی شانس گرفتن پذیرش را بالاتر می برند که برخی از آنها عبارتند از نام دانشگاه قبلی، معدل، رزومه و نمره زبان.

آماری از دانشگاه اورهوس

دانشگاه اورهوس که در لیست The Times Higher Education، در رتبه ۸۱ جهانی قرار دارد، دومین دانشگاه دانمارک محسوب می‌شود. تعداد دانشجویانش ۳۵۰۰۰ و تعداد کارکنانش ۸۵۰۰ نفر می‌باشد که تقریباً نیمی از آنها، اساتید دانشگاه می‌باشند. دانشگاه از ۶ دانشکده علوم انسانی، علوم بهداشتی، علوم اجتماعی، الهیات، علوم و علوم کشاورزی تشکیل شده است و علاوه بر اینها، دو پردیس اقتصاد و علوم آموزشی بعلاوۀ موسسه ملی تحقیقات محیطی را شامل می‌شود. تعداد دانشجویانی که دوره لیسانس را در سال ۲۰۰۸ آغاز کرده‌اند به شرح زیر است که در مجموع ۵۱۳۳ نفر می‌باشند:

همچنین در دوره فوق لیسانس، ۳۳۶۵ نفر در سال ۲۰۰۸ آغاز به کار کرده‌اند که به شرح جدول زیر می‌باشد:

از میان کل دانشجویان دانشگاه، تقریباً ۱۲۰۰ نفر آنها دانشجوی دکترا، ۱۴۸۰۰ نفر دانشجوی فوق لیسانس و ۱۴۶۰۰ نفر دانشجوی لیسانس هستند و هر ساله ۸۰۰ نفر، دانشجوی مبادله‌ای* وارد اورهوس می‌شوند و ۸۰۰ نفر هم خارج می‌شوند. جدول زیر تعداد دانشجویان در حال تحصیل را نشان می‌دهد. در این جدول، تعداد زیاد دانشجویان دکترا در دانشکده‌های علوم و علوم بهداشتی، قابل توجه است که البته برخی معتقدند، این به خاطر قانون متفاوتی است که در این دو دانشکده وجود دارد مبنی بر اینکه دانشجویان می‌توانند بعد از اتمام دوره لیسانس، مستقیماً دانشجوی دکترا شوند:

در سال ۲۰۰۷، تقریباً ۶۰۰۰ نفر از دانشگاه فارغ‌التحصیل شدند که جزئیات آن در جدول زیر ذکر می‌شود:

تعداد کارمندان دانشگاه به تفکیک دانشکده‌ها در جدول زیر آمده‌اند که نشان دهنده نسبت مناسب تعداد استاد به دانشجو می‌باشد:

بودجه کل دانشگاه در حدود ۷۵۰ میلیارد تومان می‌باشد که ۲۲۰ میلیارد آن را از خارج از دانشگاه تامین می‌کنند. نیمی از بودجه، صرف تحقیقات و یک چهارم آن هم در بخش آموزش خرج می‌شود. مبالغی که برای تحقیقات به هر دانشکده داده می‌شوند در جدول زیر آمده‌اند که به وضوح می‌توان مراکز پر خرج دانشگاه را در آن تشخیص داد:

علاوه بر این بودجه‌ها، بنیاد ملی تحقیقاتی دانمارک، مراکزی از دانشگاه را برای دوره‌های ۵ ساله، حمایت مالی می‌کند. هم‌اکنون این بنیاد، ۴۰ مرکز را که ۱۳ تای آنها در دانشگاه اورهوس می‌باشند با بودجه سالیانه ۷۰ میلیارد تومان حمایت می‌کند که یکی از این مراکز، MADALGO است که من مشغول به تحصیل در آن هستم.

——————–

* دانشجوی مبادله‌ای: Exchange Student

——————–

منبع: University of Aarhus, Facts and Figures 2008

ادامه تحصیل-جستجو به دنبال دانشگاه

در کشور دانمارک، بیش از بیست دانشگاه و در قاره‌های اروپا و آمریکا، چند هزار دانشگاه وجود دارند. برخی از این دانشگاهها، تنها دوره‌های فوق‌دیپلم و لیسانس را برگزار می‌کنند و برخی دیگر تا سطح دکترا را هم پوشش می‌دهند و جزء مراکز تحقیقاتی محسوب می‌شوند. بعضی از این دانشگاهها، رایگان می‌باشند و برخی دیگر دارای هزینه‌های بالایی برای تحصیل هستند. بعضی از آنها، بودجه‌های بالایی برای مخارج خود دارند و از بنگاههای اقتصادی مختلف و یا از دولت، مبالغ سنگینی را برای امور خود دریافت می‌کنند.

تعدادی از عواملی که در بالاتر بودن کیفیت کاری یک دانشگاه، مهم قلمداد می‌شوند، عبارتند از:
- نظر محققین سراسر دنیا درباره آن دانشگاه.
- تعداد محققین مشغول به کار یا بازنشسته‌ای که موفق به دریافت جایزه نوبل و یا مدال فیلدز شده‌اند.
- تعداد مقالاتی که به تعداد فراوان، به آنها ارجاع شده است.
- نسبت تعداد استاد به دانشجو
- نسبت تعداد و کیفیت مقالات به تعداد محققین.
- تعداد دانشجویان، اساتید و محققین خارجی (بین‌المللی بودن دانشگاه)

موسسه‌های خصوصی و یا دولتی هستند که بر اساس چنین فاکتورهایی، اقدام به رتبه‌بندی دانشگاهها در مناطق جغرافیایی مختلف دنیا می‌کنند و هر چند که به گواهی خودشان، نمی‌توان به طور کامل به این رتبه‌بندیها، اطمینان کرد، اما تا حدی، می‌توان به کیفیت آکادمیک دانشگاهها پی برد.

سال گذشته که من تصمیم گرفته بودم برای چند دانشگاه اروپایی، درخواست پذیرش بفرستم، لیست پنجاه دانشگاه برتر اروپا را در رتبه‌بندی دانشگاه شانگهای باز کردم و از ابتدای لیست، شروع به بررسی دانشگاهها کردم. در وبسایت هر دانشگاه، بخشی وجود دارد که به معرفی جایگاههای خالی می‌پردازد. این بخش، تحت نام Vacancy و یا Open Positions قرار دارد و یا به عنوان بخشی از اخبار دانشگاه قرار می‌گیرد. وقتی پروژه‌ای به تصویب دانشگاه می‌رسد و بودجه‌ای برای انجام دادن آن اختصاص می‌یابد و یا وقتی یکی از اساتید، تصمیم به استخدام یک دانشجوی دکترا می‌گیرد، اطلاعیه‌ای در وبسایت دانشگاه ثبت می‌شود که در واقع توضیحی است در رابطه با موضوع تحقیق دوره دکترا، استاد راهنما، حقوقی که به طور ماهیانه به دانشجو داده می‌شود و البته درباره شرایطی که دانشجو باید داشته باشد و مدارکی که باید ارسال کند. معمولاً هم یک آدرس ایمیل در آن اطلاعیه ذکر می‌شود که متقاضیان می‌توانند سوالات خود را به آن آدرس بفرستند. برخی از دانشگاهها نیز، در قسمتی از وبسایت خود، فرمهایی را قرار داده‌اند که متقاضیان می‌بایست اطلاعات لازم را به صورت آنلاین، در آن فرمها پر کنند و مدارک لازم را نیز به فرمها متصل کنند.

و در آخر چند نکته:
- بررسی مداوم جایگاهای خالی در وبسایت دانشگاههای مختلف، بسیار مهم است. در دانشگاهای بزرگ اروپا، هر هفته، تعدادی جایگاه خالی بر روی وبسایتشان قرار می‌گیرد.
- می‌توان با عضویت در وبسایتهایی مانند International Scholarship Resources که به جمع‌آوری جایگاهای خالی در دانشگاهای مختلف می‌پردازند، از طریق ایمیل، از آخرین جایگاهها مطلع شد. اما باید توجه کرد که این وبسایتها، تمام دانشگاهها را مورد بررسی قرار نمی‌دهند.

- آنقدر تعداد دانشگاه در این دنیا زیاد است و آنقدر، تحقیق و پژوهش، اهمیت پیدا کرده‌اند که بالاخره هر فرد علاقه‌مندی می‌تواند دانشگاهی را برای ادامه تحصیل پیدا کند.
- و چند نکته از IranIndia.com درباره ادامه تحصیل

ادامه تحصیل در خارج-تسویه حساب با دانشگاه و سربازی

یکی از اولین کارهایی که برای اقدام به تحصیل باید انجام گیرد، تسویه حساب با دانشگاه است. این کار، از آنجایی که امکان دارد بسیار آرام انجام گیرد، به خصوص برای مشمولان سربازی، بسیار مهم است. دانشجویان فوق لیسانس، معمولا، بعد از دفاع از پایان‌نامه خود، باید تمام اشکالاتی را که هیأت داوران از پایان‌نامه گرفته است، برطرف کنند و اطلاعات دقیق را در مورد چگونگی فرمت پایان‌نامه از مسئولین اداره آموزش بپرسند و اقدام به تکثیر و صحافی پایان‌نامه کنند. بعد از آنکه نسخه‌هایی از پایان‌نامه به دانشگاه، اساتید و پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران داده شد و پس از آنکه نامه‌های تسویه حساب از تمام بخشهای مختلف دانشگاه مانند کتابخانه‌ها، خوابگاه، غذاخوری گرفته شد، دانشجو باید منتظر بماند تا مسئولین آموزش، مدارک او را بررسی کنند و بعد از تائید مدارک، نامه فارغ‌التحصیلی دانشجو را به امضای مدیریت دانشگاه برسانند. مدت زمانی که طول کشید تا من تمام مدارک و نامه‌های فارغ‌التحصیلی‌ام را آماده کنم و تحویل اداره آموزش پردیس علوم دانشگاه تهران بدهم، در حدود ۱۰ روز بود و تهیه نامه فارغ‌التحصیلی توسط مسئولین اداره آموزش و امضاء کردن آن توسط مدیریت دانشگاه، دو ماه به درازا کشید. بنابراین بهتر است، هر چه زودتر این کار انجام گیرد تا در صورت گرفتن پذیرش از یک دانشگاه خارجی، وقتی تلف نشود.

در این هنگام و بعد از آماده شدن نامه فارغ‌التحصیلی، اگر از طرف دانشگاه خارجی، نامه‌ای مبنی بر پذیرش دانشجو ارسال شده باشد، دیگر لازم به تهیه دفترچه نظام‌وظیفه و ارسال مدارک نیست. بلکه باید مستقیماً به وزارت علوم رفت. اما اگر هنوز، نامه‌‌ای ارسال نشده باشد، هنوز چند ماهی فرصت برای گرفتن پذیرش هست. در این صورت باید، دفترچه راهنمای خدمت وظیفه عمومی را تهیه کرد و برای معاینه به یک پزشک عمومی مراجعه کرد و برای واکسیناسیون به یکی از درمانگاههای مخصوص این کار رفت که البته یکی-دو ساعت هم بیشتر طول نمی‌کشد و سپس تمام مدارک را به همراه نامه فارغ‌التحصیلی به اداره نظام‌وظیفه فرستاد. معمولا یکی-دو هفته بعد از ارسال مدارک، برگه‌ای معروف به برگ سبز برای مشمول پست می‌شود که حاوی اطلاعاتی در مورد روز و محل پادگانی است که مشمول باید خود را به آنجا معرفی کند. خوشبختانه، این تاریخ معمولاً پنج-شش ماه پس از تاریخ ارسال برگ سبز است و تا روز قبل از معرفی، همچنان امکان گرفتن پذیرش باقی است. بنابراین تا قبل از روزی که مشمول باید برای خدمت اعزام شود، باید پذیرش گرفته باشد و معرفی‌نامه خود را از وزارت علوم به نظام‌وظیفه ببرد. البته آن روزهایی که من در نظام‌وظیفه درگیر حل مسئله غیبتم بودم، می‌دیدم سربازانی را که بعد از گذشت ماهها از خدمتشان، با همان لباس سربازی به نظام‌وظیفه می‌آمدند و با نشان دادن نامه پذیرششان، تقاضای معافیت تحصیلی می‌کردند، اما نمی‌دانم با تقاضاهایشان موافقت می‌شد یا نه. کافی است در چندین روز مختلف به نظام‌وظیفه بروید و در صفهایی که در جلوی درب اتاقها تشکیل می‌شوند، سر صحبت را با افراد مختلف باز کنید. سوژه‌هایی در آنجا می‌بینید که به عقل جن هم نمی‌رسند. آنوقت تازه به خود می‌گویید که خدا را شکر، وضعتان از این بدتر نیست. در این زمینه، خاطرات اول، دوم، سوم و چهارم بهرنگ درباره گرفتن معافیت پزشکی، خواندنی هستند.

اقدام برای ادامه تحصیل در خارج-تحقیقات اولیه

اولین کاری که برای درخواست کردن از یک دانشگاه برای ادامه تحصیل (Apply) باید انجام شود این است که آدم با روند کار، با روشها و تکنیکها و حتی کَلکها و از همه مهمتر با مشکلات و اشتباهاتی که ممکن است مرتکب شود، آشنا گردد. برای بدست آوردن این آشنایی، بهتر است از تمام امکانات تحقیقاتی که در اختیار داریم، استفاده کنیم مانند:
۱- دوستانی که قبلاً این کار را کرده‌اند و یا با این کار آشنایی دارند.
۲- مقالات و کتابهایی که در این زمینه نوشته شده‌اند.
۳- وبسایتهای مختلفی که اطلاعاتی در این زمینه دارند.

هر یک از سه منبع بالا اهمیت خاص خودشان را دارند. تا وقتی رزومه (CV) کسی را که قبلاً این کار را انجام داده ندیده‌ایم به خوبی متوجه نمی‌شویم که باید در رزومه چه اطلاعاتی را گنجاند. تعدادی از دانشجویانی که در چندین سال گذشته به کشورهای دیگر و عمدتاً هم به آمریکا و کانادا رفته‌اند، مطالب آموزشی را در زمینه ادامه تحصیل نوشته‌اند که بسیار قابل استفاده هستند. همچنین برخی از اساتید خارجی و حتی برخی دانشجویان، در وبسایتها و یا وبلاگهاشان، نکاتی را می‌گویند که در بعضی مواقع بسیار مفید هستند. در چند سال اخیر، وزارت علوم برخی از کشورها مانند سوئد و دانمارک، وبسایتهایی را راه‌اندازی کرده‌اند که تمام اطلاعات لازم را در زمینه چگونگی ادامه تحصیل در آن کشور، مدارک لازم، طول دوره‌های تحصیلی، مخارج زندگی و خیلی چیزهای دیگر را ذکر می‌کنند.

در این مرحله، باید آشنایی نسبتاً خوبی با تمام مراحل بعدی کار بدست آورد. از این قبیل که رزومه و SOP باید حاوی چه اطلاعاتی باشند، در کدام آزمونهای زبان می‌توان شرکت کرد و ثبت‌نامشان به چه شکلی است، نظام‌وظیفه و آموزش عالی چه محدودیتهایی را وضع کرده‌اند، توصیه‌نامه‌هایی که از اساتید باید بگیریم، بهتر است حاوی چه اطلاعاتی باشند و کدامیک از اساتیدمان را برای این کار انتخاب کنیم. یکی از مهمترین کارهایی که باید در این مرحله انجام داد، نگهداری آدرس وبسایتهایی است که در طول تحقیقاتمان، آنها را پیدا می‌کنیم. چه وبسایتهایی که جایگاههای خالی* دانشگاهها را اعلام می‌کنند و چه آنهایی که شامل مطالبی درباره ادامه تحصیل هستند. خیلی مهم است که در این مرحله، وبسایت چند دانشگاه را ببینیم تا متوجه بشویم که فرمهایشان به چه شکلی است و چه مدارکی می‌خواهند (البته دانشگاههای مختلف فرقهایی در این زمینه با هم دارند).

به غیر از مطالبی که من در این وبلاگ می‌نویسم، صدها برابر این اطلاعات، در منابع بسیار دیگری هستند که باید از آنها استفاده کرد. در زیر، برخی از این منابع را معرفی می‌کنم:

- مطالب بسیار مفید در وبسایت انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه MIT
- ادامه تحصیل در سوئد
- ادامه تحصیل در دانمارک
- Apply Abroad: وبسایتی به زبان فارسی که هم حاوی اطلاعات مفیدی است و هم یک فروم برای پرسش و پاسخ دارد (البته من دروغها و مطالب اشتباه زیادی را در فروم این وبسایت دیده‌ام، نباید به حرف هر کسی اطمینان کرد).
- اداره کل بورس و امور دانشجویان خارج (وزارت علوم)
- ارزشیابی مدارک تحصیلی کشورهای مختلف (وزارت علوم)
- درباره ادامه تحصیل در دانشگاه اورهوس
- درباره ادامه تحصیل در آمریکا (وبسایت شخصی Natalia Lukina)
- گروهی در Yahoo برای ادامه تحصیل در کانادا
- مطالبی کوتاه و جالب از Sam Roweis استاد دانشگاه تورونتو

لیست جایگاهای خالی:
- International Scholarship Resources: تمام دوره‌ها در تمام دنیا (فوق لیسانس، دکترا، فوق دکترا و کمک هزینه‌های تحصیلی برای دوره لیسانس)
- Find A Masters: دوره فوق لیسانس در اروپا
- Find A PhD: دوره دکترا در اروپا
- Find A Postdoc: دوره فوق دکترا در اروپا
- Academic Jobs EU: تمام دوره‌ها در اروپا

رتبه‌بندی دانشگاهها:
- Top Universities: یکی از معتبرترین رتبه‌بندیها برای تمام دانشگاههای دنیا (به علاوه اطلاعات مفید دیگر)
- ARWU: یکی از دیگر از معتبرترین رتبه‌بندیها برای تمام دانشگاههای دنیا (دانشگاه Shanghai Jiao Tong)ا
- Webometrics: یک رتبه‌بندی دیگر (که البته گمان می‌کنم خیلی قابل اعتماد نباشد)

——————————

* وقتی در یک دانشگاه و یا یک دانشکده، تصمیم می‌گیرند یک دانشجوی فوق لیسانس، دکترا و یا فوق دکترا را استخدام کنند، اعلام می‌کنند که در این دانشگاه، یک جایگاه خالی (Open Position) با شرایط گفته شده وجود دارد.

چگونگی درخواست پذیرش از دانشگاههای خارج

بزرگترین مشکل برای ادامه تحصیل در خارج، این است که چگونه باید پذیرش گرفت و برای ارسال درخواست به دانشگاهها باید از کجا شروع کرد. من وقتی هنوز در دوره فوق‌لیسانس بودم، می‌توانستم برای این کار اقدام کنم، اما به دلیل اینکه چیزی در این باره نمی‌دانستم و هیچیک از آشنایان و دوستان نزدیکم، این کار را نکرده بودند، کاملاً مسئله برایم گنگ بود. در نهایت چندین ماه بعد از پایان فوق لیسانس و در شرایطی که دیگر تنها گزینه سربازی رفتن برایم باقی‌مانده بود، بالاخره دست به کار شدم. در ابتدا از چند تن از دوستان، سوال کردم. رزومه‌هایی را که برای خودشان نوشته بودند، نشانم دادند و منابعی را که می‌توانستم از آن طرق، کسب اطلاعات کنم، معرفی کردند. از روزی که تصمیم جدی را گرفتم و شروع کردم به جستجو و نوشتن رزومه تا روزی که کاملاً به این کار آشنا شده بودم، چهار ماه طول کشید و بعد از آن دو ماه زمان برد تا موافقت دانشگاه اورهوس را گرفتم، و در طول این مدت، علاوه بر جستجوی در اینترنت و تکمیل مدارک، به دنبال حل مشکل سربازی هم بودم و در نهایت سه ماه و نیم پس از دریافت پذیرش از دانشگاه اورهوس، هم مشکل سربازی حل شد و هم موفق به گرفتن ویزا شدم. بنابراین کل این دوره برای منی که در ابتدا کاملاً در این زمینه گیج بودم و مشکل غیبت سربازی هم داشتم و بخاطرش سه ماه معطل شدم، نزدیک به ده ماه طول کشید. البته مطمئناً، اقدام کردن برای کشورهای غیر اروپایی و به خصوص آمریکا و کانادا، قدری با روندی که من طی کردم متفاوت است و زمان بیشتری را می‌طلبد (به خصوص برای گرفتن ویزا).

در زیر، کارهایی که برای ارسال درخواست به یک دانشگاه، دریافت ویزا و اجازه خروج از کشور و حتی چگونگی خروج از کشور لازم است انجام شوند را می‌نویسم و پس از آن به توضیح درباره هریک می‌پردازم. البته من برای دوره دکترا اقدام کردم و شاید برخی از این امور برای دوره‌های فوق‌لیسانس و  لیسانس، طور دیگری باشند که البته تا آنجا که این تفاوتها را می‌دانم خواهم نوشت. ترتیب این امور بر اساس همان ترتیبی است که من آنها را انجام دادم. مسلماً می‌توان برخی از آنها را همزمان انجام داد. زمانی که در جلوی هریک از آنها نوشته‌ام، مدتی است که برای آن وقت صرف کردم، اما هم من آدم وسواسی و کندی هستم و هم شرایطی که در طول انجام کار پیش می‌آیند برای آدمها متفاوت هستند (به خصوص در ایران).

۱- تحقیق درباره چگونگی کار (یک ماه)
۲- تسویه حساب با دانشگاه (دو ماه)
۳- حل مسئله سربازی (چهار ماه)
۴- جستجوی در اینترنت و در سایت دانشگاههای مختلف (چهار ماه)
۵- نوشتن رزومه (CV) و شرح هدف از ادامه تحصیل (SOP) (یک ماه)
۶- مدرک زبان (دو ماه)
۷- تهیه مدارک تحصیلی و ریز نمرات (یک ماه)
۸- تهیه توصیه‌نامه اساتید (دو روز)
۹- نوشتن ایمیل و ارسال مدارک به همراه آن (و یا پر کردن فرمهای آنلاین در وبسایت دانشگاه) (یک روز)
۱۰- تشکیل پرونده در وزارت علوم (دو هفته)
۱۱- دریافت گذرنامه (یک ماه)
۱۲- دریافت ویزا (یک ماه و نیم)
۱۳- خرید بلیط هواپیما (دو روز)
۱۴- خرید وسایل لازم برای زندگی در یک کشور جدید (یک هفته)

۱۵- از فرودگاه امام‌خمینی تا شهر مقصد (یک روز)

و در آخر، چند نکته درباره ادامه تحصیل.

منبع عکس: دانشگاه Nebraska-Lincoln

ادامه دارد…