پندهای یک معلم
نوشته شده توسط پویا در ۱۳۸۹/۰۳/۰۳ – 4:29 ب.ظ - 746 بازدیدپندهای اخلاقی زیر، نه برگرفته از سخنان علامه کرباسچیان در کتاب رسائل استاد (جلد اول) که سخنانی هستند که در اثر خواندن آن کتاب به ذهن من خطور کردند و با شیوه تفکر من نسبت به زندگی سازگار افتادند:
۱- سحرخیز باش (نهار سبک بخور تا بتونی شام زود بخوری و بعدش بتونی زود بخوابی)
۲- واقع بین باش (همه چیز رو با عقل و متانت بررسی کن)
۳- نه به شهرتت میان مردم و نه به ذلتت هیچ توجهی نکن.
۴- آدم پرظرفیتی باش و سریع با هر سود و ضرری دچار تغییر حال نشو (شرح صدر).
۵- از مردم و آنچه که درباره تو فکر می کنند نترس. اندیشه ها را که نمی شود مهار کرد.
۶- در همه حال تسلیم حقیقت باش تا در تو آرامش قلبی ایجاد گردد.
۷- اگر برای ناراحت نکردن مردم و یا خوشحال کردنشان مجبور به انجام عملی اشتباه می شوی، دیگر به خوشآمد مردم توجهی نکن.
۸- هر روز، دقایقی را به تفکر درباره مرگ، نیستی و کم ارزش بودن این زندگی بپرداز.
۹- کاری که از دستت بر می آید را انجام بده و گرنه اگر به واسطه انجام ندادن آن، زندگی فردی دچار تاثیر گردد، تو هم جزء مقصران خواهی بود.
۱۰- همیشه این احتمال را بده که ممکن است روح و جهان آخرتی هم در کار باشند.
۱۱- هیچ گاه به شیوه زندگی خودت بیش از حد، اطمینان نداشته باش و این را با خود بگو که شاید به اشتباه گمان می کنی که در راه درستی قدم بر می داری.
۱۲- در هر یک از وقایع، همیشه از خودت بپرس که چه چیزهایی در رخ دادن این واقعه موثر بوده اند و باقی را از ذهن خود بیرون کن. با این کار، عکس العملهایت را با خلوص انجام خواهی داد.
۱۳- قبل از انجام دادن هر کاری درباره هدف از انجام دادن آن فکر کن و نگذار انجام دادنش برایت تبدیل به یک عادت شود.
۱۴- عمر خودت را با مشغول شدن به کارهای بیهوده هدر نده. همیشه بنشین و با خود تفکر کن که انجام چه کاری مفید است.
۱۵- گاهی اوقات برای مدتی طولانی گمان می کنی که به چیزی اعتقاد داری و سالها هم از این اعتقادت دفاع می کنی. اما باید بنشینی و تفکر کنی که آیا واقعاً به آن چه که می گویی اعتقاد داری یا تنها گمان میکنی که اعتقاد داری. اعتقاد داشتن به چیزی نشانههایی دارد که باید بگردی تا ببینی آیا آن نشانهها در تو یافت میشوند یا خیر.
۱۶- اگر در جایی اشتباهی رخ می دهد، سعی کن به جای آنکه خود را مشغول درست کردن آن اشتباه کنی، علت آن را بیابی و اصلاحش کنی.
۱۷- واقعاً بنشین و فکر کن که آیا به اختیار اعتقاد داری یا به جبر. برخی از ناراحتیهای ما در زندگی به این دلیل است که به جبر اعتقاد داریم اما خودمان خبر نداریم.
۱۸- در تفکر و اعتقاداتت مستقل باش و دنباله رو کسی نباش.
۱۹- برای رسیدن به هدف، سریعترین راه را انتخاب کن.
توسط زاهد در خرداد ۷, ۱۳۸۹ | پاسخ
درود
پند و اندرزهای زیبایی هستن ولی از مورد ۱۷ زیاد خوشم نیومد چون حس میشه که داره به بقیه میگه که جبری در کار نیست! که خود این حرف، ادعای بزرگیه….!؟
در ضمن تبریک میگم آقا پویا بلاگ قشنگی داری…
*** *** *** *** ***
سلام زاهد،
ممنون از کامنتت. موافقم که در مورد ۱۷ این حس میشه که دارم میگم جبری در کار نیست. اما چه مدافع جبر باشیم و چه اختیار، فکر می کنم بشه از لحاظ روانشناسی به این نتیجه رسید که اعتقاد به جبر، ناراحتیهای فکری بوجود میاره. اما زیاد مطمئن نیستم. در هر صورت مسئله، مسئله مهمیه و باید بهش فکر کرد.
-پویا
توسط رضا در تیر ۱۶, ۱۳۸۹ | پاسخ
سلام استاد
موارد رو خوندم. اکثرآ به نظر بدیهی و درست یا لااقل قابل تأمل است…
سپاس فراوان
*** *** *** *** ***
سلام رضا،
مرسی از نظرت. خوشحالم کردی.
-پویا
توسط زهرا در تیر ۱۹, ۱۳۸۹ | پاسخ
سلام
این روزا خیلی به مورد ۱۰ و ۱۷ فک میکنم.
باهاتون موافقم
*** *** *** *** ***
سلام زهرا،
خوشحال می شم نطراتت رو اینجا بنویسی.
-پویا