تجربه هاي شخصي من

موانع ورود به دنیای نو

چند نکته مهم در برداشتهای من از مصاحبه روزنامه اعتماد با دکتر همایون کاتوزیان:

- استبداد یعنی بی قانونی (یعنی تمام امور بر اساس اراده فرد مستبد انجام می گیرند).

- فردی که قانون را رعایت نمی کند یک مستبد کوچک است.

- کشور ما کشور شعر و عرفان است، اما  امور اجتماعی و اقتصادی را نمی توان با خواندن یک بیت شعر یا ارائه یک نظر عارفانه یا اسرارآمیز شناخت و حل کرد.

- وقتی مطالب تخصصی، عوامانه بیان شوند دچار ابهام می شوند.

- جامعه ایران یک جامعه کوتاه مدت و کلنگی است یعنی تغییرات بسیار سریع انجام می گیرند (قبل از آنکه سازندگی واقعی رخ داده باشد انجام می گیرند).

- سعدی دارای اندیشه التقاطی است یعنی در هیچ چارچوب بسته یی نمی گنجد و از هیچ زاویه منحصر به فردی به جهان نمی نگرد. صاحب مکتب و طریقت و ایدئولوژی نیست و به هیچ ایدئولوژی، مکتب و طریقتی نیز بستگی ندارد. شاید بهترین نام برای روش و بینش وی رئالیسم فلسفی باشد چیزی شبیه برخورد سقراط با زندگی. به عبارت دیگر سعدی کمال گرا نبود و وعده هیچ بهشتی را در این دنیا نمی داد. در نتیجه در همه امور اهل اعتدال بود، نسبت به جهان دیدی مثبت داشت و به همنوعان خود خیلی سخت نمی گرفت. او مروج کوشش برای پیشرفت بود نه منادی امید به کمال. عقیده داشت همین زندگی با همه کمبودهایش ارزش زیستن دارد اگرچه اصرار داشت باید تا اندازه ممکن پاک بود و پاک زیست و برای دیگران حق حیات قائل شد و فقط در این ابعاد گسترده است که می توان او را با اومانیست های مسیحی دوره رنسانس یعنی حکمایی مانند اراسم (اراسموس) قیاس کرد.

منبع عکس: Wikipedia