تجربه هاي شخصي من

Robert Tarjan

Robert Tarjan که هم اکنون شصت و یک سال دارد و در شرکت HP و در زمینه شناخت جهتگیری‌های تکنولوژی و قوی‌تر کردن بخش تحقیقات، فعالیت می‌کند، در سال ۱۹۶۹، لیسانس ریاضی گرفته و در ۱۹۷۱ فوق لیسانس علوم کامپیوتر را به پایان رسانده و یک سال بعد در ۱۹۷۲، مدرک دکترای خود را از دانشگاه استنفورد، در رشته علوم کامپیوتر گرفته است. پس از آن در چندین دانشگاه و شرکت آمریکایی، به تدریس و تحقیق مشغول بوده و هم اکنون هم علاوه بر شرکت HP، در دانشگاه Princeton، به عنوان محقق فعالیت می‌کند. او تا به حال، نزدیک به ۲۰۰ فصل کتاب(۱) و مقاله علمی منتشر کرده است و به خاطر کارهایش در زمینه طراحی الگوریتم و ساختمان داده‌ها در نظریه گراف و درختها، در میان دانشمندان رشته علوم کامپیوتر، شهرت فراوانی دارد. وی به ترتیب در سالهای ۱۹۸۳، ۱۹۸۴، ۱۹۸۶، ۱۹۹۹ و ۲۰۰۴، موفق به دریافت جوایز Nevanlinna و NAS و Turing و Paris Kanellakis و Blaise Pascal Medal شده است.

رابرت، خود را شیفته یافتن پاسخهایی هوشمندانه و ساده، برای مسائل و معماهای گوناگون می‌داند و معتقد است، برای حل مسائل پیچیده و یافتن ایده‌هایی نو، باید خود را غرق در تفکر کرد. همانگونه که یک بیماری، تمام وجود یک بیمار را در بر می‌گیرد، یک معما نیز باید تمام وجود یک محقق را پر کند، به طوریکه شبها، خواب مسئله‌هایش را ببیند و هنگام قدم زدن، به آنها فکر کند. یک ریاضیدان باید روزها و ماه‌ها، به مسئله خود فکر کند و ناگهان برای مدتی کوتاه، آن را به طور کامل کنار بگذارد و سپس، بررسی آن را دوباره از سر گیرد و در همین لحظه از سرگیری است که ایده‌های تازه شکل می‌گیرند و هیجانی زیبا در او بوجود می‌آورند. رابرت معتقد است که در ۹۰ درصد مواقع، ایده‌ها به پاسخی صحیح، منتهی نمی‌شوند، اما از همان ایده‌های نادرست، به طور کاملا غیراختیاری و بدون آنکه خود محقق متوجه باشد، ایده‌های صحیح شکل می‌گیرند و بر سرش فرو می‌آیند.

یکی از فعالیتهایی که ذهن رابرت را شدیداً مشغول می‌کند، تبدیل الگوریتمهای پیچیده به الگوریتمهایی ساده است، چرا که معتقد است، هر چه الگوریتم ساده‌تر باشد، تعداد افرادی که علاقه‌مند می‌شوند تا به سراغ پیاده‌سازی(۲) آن بروند نیز بیشتر می‌شود و همچنین در اغلب مواقع می‌توان ایده‌های به کار رفته در الگوریتمهای ساده را، عمومیت بخشید و از آنها در حل مسائل گوناگون و حتی در علوم دیگر نیز استفاده کرد.

رابرت که در سنین کودکی، علاقه شدیدی به حل معماها و بازی‌هایی مثل شطرنج و Checkers داشته است، در دوران دبستان، معلم ریاضی مدرسه‌شان، چنان انگیزه‌ای در ذهن او بوجود می‌آورد که از همان زمان، شیفته ریاضیات می‌شود. وی می‌گوید، شاید مهمترین چیز در تربیت ذهنی کودکان، تشویق آنها به مطالعه باشد. باید آنها را تشویق کرد که بیشتر بخوانند. باید با آنها طوری رفتار کرد که منجر به تفکر بیشتر در آنها شود. وسایلی مانند تلوزیون، با آنکه اطلاعات کودکان را افزایش می‌دهند، اما آنها را تبدیل به افرادی می‌کنند که بدون خلاقیت و تفکر، در انتظار وارد کردن همه دانشها به مغزشان هستند. رابرت به آموزش و تدریس، بسیار علاقه دارد و معتقد است، بهترین راه برای درک عمیق ایده‌ها، آن است که آنها را برای افراد دیگر توضیح دهیم، چرا که در حین همین توضیحات است که ایرادهای احتمالی ایده‌ها کشف می‌شوند. همچنین علاقه شدید دانش‌آموزان و دانشجویان به یادگیری، هیجان انگیزاننده‌ای را در معلم بوجود می‌آورد.

رابرت در مصاحبه‌ای که در سال ۲۰۰۴ داشته است، سه تکنولوژی آینده را فناوری اطلاعات، بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی دانسته است.

——————–

(۱): فصل کتاب: Book Chapter

(2): پیاده‌سازی: Implementation که عبارت است از تبدیل یک الگوریتم به یک برنامه کامپوتری

——————–

منابع:

۱- Wikipedia-Robert Tarjan

2- HP-Interview With Robert Tarjan