تجربه هاي شخصي من

زندگی پیشرفته

زندگی چیست؟ فکر کردن، محبت کردن، کمک کردن، تربیت کردن، به پدر و مادر نیکی کردن، دزدی نکردن، امانتدار بودن، راستگو بودن، دوست داشتنی بودن، بیشترین استفاده را از امکانات کردن، زیر بار حرف زور نرفتن، ساختن جهانی امنتر و عادلانه‌تر و حتی خوردن و خوابیدن و شاید چند چیز دیگر. مگر زندگی چیزی جز اینهاست و مگر برآیند تمام مکاتب و ادیان، چیزی خلاف اینهاست. مردمانی که به این اعمال توجه بیشتری می‌کنند، زندگی بهتری دارند و جامعه آنها، جامعه پیشرفته‌تری است.

من در دانمارک، جامعه‌ای را می‌بینم که شغل آدمهای آن و میزان درآمدشان به نحوی است که فرصت کافی و خاطری آسوده دارند تا دقایقی از شبانه‌روز را به تفکر درباره دغدغه‌های خویش بپردازند و ساعاتی را با کودکان خود بگذرانند.

جامعه‌ای که مردمانش، بی‌آنکه کسی مراقب رفتار آنها باشد، دزدی نمی‌کنند، با دیگران با لبخند و خوشرویی صحبت می‌کنند و برای لقمه‌ای نان، زبان را به دروغ آلوده نمی‌کنند.

جامعه‌ای که انسانهایش، بهترین خوراکیها را با بالاترین کیفیتها می‌خورند، تا آنجا که می‌توانند منابع طبیعی و غیرطبیعی را به هدر نمی‌دهند و در عین حال مبالغ بسیاری را صرف کمک به گرسنگان و جنگ‌زدگان و پناه دادن به آنها می‌کنند.

جامعه‌ای که در آن، فقر، فحشاء، اعتیاد، بیکاری، ولگردی، خشونت و مردم‌آزاری، بسیار کم است.

جامعه‌ای که در آن، درس خواندن، چه قبل از دانشگاه و چه در دانشگاه، به طور کل رایگان است.

جامعه‌ای که در آن، انسانهایی با رنگها، نژادها، ادیان و فرهنگهای مختلف، با آزادی فراوان در رفتار و کردار، در کنار یکدیگر، با صلح و صفا، زندگی می‌کنند.

جامعه‌ای با مردمانی سالم، شاد و امیدوار. درست است که این مردم، به هیچیک از ادیان الهی و غیرالهی اعتقادی ندارند، درست است که فرزندان، ماهها سراغی از پدر و مادر خویش نمی‌گیرند، درست است که به بهداشت شخصیی، اهمیت زیادی نمی‌دهند، اما اینها همه بخش کوچکی است از بایدها و نبایدهای زندگی. چه خوب است اگر تمام مردمان جهان، با یکدیگر دوست شوند تا از قِبَل این دوستی، نواقص هر فرهنگی، مرتفع گردد و خوبی‌ها افزون شوند. چه لذتی دارد، زندگی در آن شهر آرمانی.

پنجره ها-محمد اصفهانی

رجوع شود به صفحه: مقایسه قیمتها