تجربه هاي شخصي من

یک نفس راحت

امروز بالاخره امتحانم را دادم و حسابی احساس راحتی می‌کنم. در دانشگاه تهران همیشه، سختترین درسها، درسهایی بودند که دکتر نوذری ارائه می‌داد و البته بهترین نمرات را هم او می‌داد ولی انصافاً این درسی که من در این یک ماه گذراندم، سخت‌تر از همه آنها بود. منابع درس، ۱۶ مقاله درباره مسائل مختلف الگوریتمهای داینامیک بودند که هم می‌شد مقاله‌ها را دانلود کرد و هم می‌شد همه آنها را در قالب یک کتاب (Compendium) از Information Office دپارتمان گرفت. بعضی مقاله‌ها واقعاً سخت بودند، به خصوص مقاله‌ای که درباره حل مسائل جبری به صورت داینامیک بود. بعضی مقاله‌ها شامل مطالب و واژگانی بودند که تا به حال به چشمم هم نخورده بودند. Gudmund امتحان را به صورت چهارجوابی گرفت و برای دو ساعت وقت، ۳۰ تا سوال داده بود. گمان می‌کنم این Gudmund از آن آدمهای منظم و دقیقی است که برای همه کارشان دلیل می‌آورند و اصطلاحاً مو را از ماست می‌کشند. به عنوان مثال هر کسی برای پاسخ دادن به هر سوال چهارجوابی، می‌تواند به ۸ حالت مختلف عمل کند.

۱- هیچ پاسخی را انتخاب نکند.

۲- یک پاسخ را انتخاب کند و آن پاسخ درست باشد.

۳- یک پاسخ را انتخاب کند و آن پاسخ غلط باشد.

۴- دو پاسخ را انتخاب کند و یکی از آنها درست باشد.

۵- دو پاسخ را انتخاب کند و هیچ یک از آنها درست نباشند.

۶- سه پاسخ را انتخاب کند و یکی از آنها درست باشد.

۷- سه پاسخ را انتخاب کند و هیچ یک از آنها درست نباشند.

۸- چهار پاسخ را انتخاب کند.

Gudmund برای هر یک از این حالات، نمره‌ای را در نظر گرفته بود و آنقدر حساب شده این نمرات را تعیین کرده بود که آدم حیرت می‌کرد. جالب‌تر این است که او این روش خود را در قالب یک مقاله، در مجله ACM SIGCSE در سال ۲۰۰۶ منتشر کرده است. این مجله توسط گروهی در ACM با نام SIGCSE که در زمینه روشهای آموزش علوم کامپیوتر فعالیت می‌کند، منتشر می‌شود. برای دیدن نمونه‌ای از این امتحان چهارجوابی می‌توانید به نمونه‌ای که خود او در وبسایتش گذاشته است رجوع کنید.

خلاصه، من که امتحان را دادم و فکر هم می‌کنم نمره نسبتاً خوبی بگیرم، باید از فردا شروع کنم به خواندن مطالبی درباره I/O Efficient Algorithms و Cache Oblivious Algorithms که شاخه‌های تخصصی کار MADALGO می‌باشند.