دوچرخه
نوشته شده توسط پویا در ۱۳۸۷/۰۲/۱۸ – 11:41 ق.ظ - 1,439 بازدیدوقتی قیمت بنزین لیتری ۲۰۰۰ تومان باشد، آلودگی هوا صدای همه مردم را در تمام دنیا درآورده باشد، زندگی شهری، باعث عدم تحرک لازم آدمها شده باشد و از همه مهمتر فصل آفتاب گرفتن نزدیک باشد و بدنهای ورزیده و غیر ورزیده همگی در دید باشند، طبیعی است که آدمهای عاقل به جای استفاده از اتوموبیل با دوچرخه به محل کار خود میروند. به خصوص در کشورهای اسکاندیناوی که همیشه این تز را دنبال میکنند که آدم باید در کنار کار کردن، یک زندگی راحت، بدون استرس و سالم داشته باشد. این کشورها در بسیاری از مسائل بهداشتی از بقیه کشورهای دنیا جلوتر هستند و خیلی محدودیتها در زندگی شهری را اول بار اینها وضع کردهاند مانند ممنوعیت کشیدن سیگار در بسیاری از مکانهای عمومی. اینجا در خیابانهای شهر آرهوس که قدم میزنم در کنار اتوموبیلها، اتوبوسها و موتورسوارها، بیش از همه دوچرخهسوارها توجهم را جلب میکنند که نه مسافت طولانی خانه تا محل کار و نه سربالاییهای شهر، هیچ کدام مانع از رکاب زدنهای گاهاً طاقتفرسای آنها نمیشوند. شاید اگر اینقدر غیردانمارکی در این شهر زندگی نمیکرد، وسیله نقلیه غالب به جای اتوبوس همان دوچرخه میبود، گویا خارجیها تنبلیشان میشود با دوچرخه به سر کار بروند. آنقدر دوچرخه در این شهر زیاد است که در کنار تمام خیابانها و پیادهروها، مسیری هم برای دوچرخهها در نظر گرفته شده است. عصرها در جلوی اکثر آپارتمانها تعداد زیادی دوچرخه پارک شده دیده میشود که بدون ترس از دزد رها شدهاند. شاید من هم همین روزها یک دست دومش را بخرم.
فرستاده شده در يادداشتهاي دانمارك | ۸ نظر
توسط حدیثه هزارپیشه در اردیبهشت ۱۸, ۱۳۸۷ | پاسخ
سلام استاد!
خوشحالم از اینکه روز به روز به هدفتون نزدیکتر میشوید و از خدا میخوام که در این راه تنهاتون نذاره.
بابت سایتتون هم تبریک میگم. سایت خیلی زیبا و جالبیه
به امید موفقیت روزافزون و دیدار دوباره شما در دانشگاههای ایران
توسط سعید علیزاده در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۸۷ | پاسخ
سلام پویا جان
خیلی شیوا و دلنشین می نویسی. بویژه که از واژه های عربی استفاده نکردی.
برات آرزوی موفقیت میکنم.
توسط پیمان داودی در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۸۷ | پاسخ
درست مثل ایرانو متها فرقش با اینجا اینه که تو ایران از موتورسیکلتهای گازی (ترجیحاً با اگزوزهای خراب) به جای دوچرخه استفاده میشود تا هم در افزایش آلودگی هوا کمک کنند و هم از مناظر اطراف (که باز هم ترجیحاً دخترا) استفاده کرده باشند
توسط پیام در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۸۷ | پاسخ
man fekr mikonam bayad barae hame mardom zor bashad takari ke barashon mofide anjam dahand shayad 1i az dalayeli ke benzin geron shode hamine
توسط رضا فقیه عبدالهی در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۸۷ | پاسخ
سلام استاد…
وقتی دبستان می رفتم ، یه تابستون به بروجرد سفر کردیم اونجا هم مردم اکثراً با یه دوچرخه که خورجینی به پشت زینش آویزون بود ، رفت و آمد می کردن ، البته جدیداً پرسیدم مثل این که اونجا هم این سنت قشنگ فراموش شده…
به امید این که ما هم یه روز فرهنگ عبور و مرور درست را رعایت کنیم
خدا نگهدارتون
توسط سارا فریاد در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۸۷ | پاسخ
سلام استاد
به قول بزرگی که میگه:
«من میگم: ماشین و جاده، قطار و ریل اصل نیستن؛ اصل حرکته.»
شاید مردم اون شهرم هم به این اصل اعتقاد دارن هم به سلامتی خودشون.
کاش این فرهنگ کمی توی این شهرم(مثل قدیم ترها) بیشتر مورد توجه قرار بگیره.
شاداب باشید.
توسط مهدی تیمورزاده در اردیبهشت ۲۲, ۱۳۸۷ | پاسخ
سلام استاد
ما به یادتان هستیم که هیچ وقت احساس دلتنگی نکنید وب سایت خوبه اگه مطالب علمی جدید که انجا ارائه می شود توضیح بدهید بعد نیست خیلی ممنون.
توسط pidrariver در اردیبهشت ۲۲, ۱۳۸۷ | پاسخ
سلام،
وبلاگ قشنگی دارید. خوشحالم که در کشور غریب هم، همچنان فعالیت هاتون رو ادامه می دید.
براتون آرزوی موفقیت می کنم و امیدوارم لحظه لحظه زندگی در اونجا بهتون خوش بگذره.