تجربه هاي شخصي من

اولین شب یکشنبه

آدم تا در کشورهای مرفهی مثل دانمارک نباشد، هر چه قدر هم که بهش بگویند اونها خیلی خوش هستند، شکل و شمایل این خوشی رو متوجه نمی‌شود. گویا در اینجا همیشه شنبه‌ها و یکشنبه‌ها روزهایی هستند که آدمها باید به شکلی خود را تخلیه کنند. البته این اولین شنبه‌ای بود که من در خارج از ایران بودم اما از آنجا که زندگی غربی آمیخته به یکنواختی محض است (این را از خیلیها تا به حال شنیده‌ام) می‌توان حدس زد که این داستان هر هفته جوانهای شهر آرهوس است که یا با موتور سیکلتهای هزار خود در خیابانها گاز بدهند، یا به بار بروند و یا شب یکشنبه را مثل همسایه‌های من با دوستانشان ۷-۸ نفری پارتی بگیرند و با صدای بلند موزیکشان و جیغ زدنهای مهیبشان نگذارند همسایه تازه واردشان دو خط وبلاگ بنویسه (یوآن چند دقیقه پیش وقتی مشغول درست کردن املت بودم بهم گفت امشب پارتی نمی‌آی. منم خیلی مختصر و مفید بهش گفتم No !!!). می‌توانید برای اینکه قدری بیشتر حال و هوای این پارتی رو درک کنید به صدایی که از آن ضبط کردم گوش بدهید (موزیک به همراه صدای گپ زدن و گاهاً صدای توپی که به طرف دیوار اتاق من شوت می‌شود): اولین شب یکشنبه